Świadek nie pamięta. Co naprawdę z tego wynika?

Niepamięć jednego szczegółu nie przesądza o niewiarygodności całej relacji. Trzeba ustalić, czy dotyczy kwestii ubocznej, czy okoliczności potrzebnej do przypisania konkretnego zachowania. Pomaga dokładne zestawienie wypowiedzi w tabeli i sprawdzenie ich za pomocą dokumentów, nagrań lub oględzin.
Pamięć nie działa jak protokół
Niepamięć jednego szczegółu nie przesądza o niewiarygodności całej relacji. Trzeba ustalić, czy brak dotyczy kwestii ubocznej, czy okoliczności koniecznej do przypisania konkretnego zachowania.
Oddziel trzy sytuacje: świadek czegoś nie widział, widział i nie pamięta albo pamięta inaczej niż wcześniej. Każda wymaga innego pytania i innej oceny.
Zestawiaj wypowiedzi dokładnie
Przygotuj tabelę zawierającą datę wypowiedzi, konkretny fragment, miejsce w aktach i rozbieżność. Porównuj relacje dotyczące tego samego zdarzenia. Nie łącz automatycznie podobnych opisów z różnych okresów.
Zwróć uwagę na źródło wiedzy: własna obserwacja, relacja innej osoby czy późniejszy wniosek. Pytanie „skąd Pan to wie?” bywa początkiem analizy, która wymaga dalszego sprawdzania.
Znaczenie ma możliwość weryfikacji
Daty, układ miejsca, droga wejścia, położenie uczestników czy dostępna widoczność mogą wymagać zestawienia z dokumentami, nagraniami lub oględzinami. Dobór czynności zależy od tego, co rzeczywiście ma zostać sprawdzone.
Wniosek dla obrony powinien być precyzyjny: której części relacji nie można potwierdzić i co to oznacza dla konkretnego ustalenia. Samo wyliczenie różnic nie kończy analizy.
Od rozbieżności do weryfikacji
Jak sprawdzić wersję świadka za pomocą innych dowodów?
Źródła
Perspektywa praktyczna
Wskazówki do przygotowania rozmowy i analizy materiału. Ocena dowodów w konkretnej sprawie wymaga znajomości całości akt. Ramy procesowe: Kodeks postępowania karnego, w szczególności art. 7, 167–171 i 410.

adwokat Jakub Orłowski
Adwokat, obrońca w sprawach karnych i karnych gospodarczych. Autor serii Papuga Man. Więcej o autorze